Odpowiedź na interpelację w sprawie stanu oraz perspektyw rozwoju przemysłu winiarskiego w Polsce
Szanowny Panie Marszałku! W nawiązaniu do pisma znak SPS-0202-6312/01 z dnia 17 kwietnia 2001 r., przy którym przekazana została interpelacja pana posła Stefana Macnera w sprawie stanu oraz perspektyw rozwoju przemysłu winiarskiego w Polsce, uprzejmie wyjaśniam. 1. Minister rolnictwa i rozwoju wsi w ramach dostosowywania polskich przepisów do wymogów Unii Europejskiej przygotował projekt ustawy o wyrobie i rozlewie wyrobów winiarskich, który po przyjęciu przez Radę Ministrów został skierowany do parlamentu. Uważam, że ten projekt w zadawalającym stopniu uwzględnia przepisy Unii Europejskiej, zwłaszcza w przedmiocie nazewnictwa, procedur i metod produkcji wyrobów winiarskich, równocześnie uwzględniając specyfikę polskiego winiarstwa w zakresie dostępnych w naszym kraju surowców oraz tradycji i przyzwyczajeń konsumentów. Właśnie uwzględniając tę specyfikę, wprowadzono do projektu ustawy definicję wyrobu winiarskiego nazwanego winem polskim, tj. napoju otrzymywanego z moszczy lub soków gronowych, co pozwoli w polskich wytwórniach win otrzymać napoje o parametrach fizykochemicznych i organoleptycznych zbliżonych do przeciętnych win gronowych uzyskiwanych bezpośrednio z winogron i zapewni znaczący udział polskich winiarzy w procesie produkcyjnym oraz w krajowym rynku wyrobów winiarskich. Omawiany projekt reguluje również zasady produkcji napojów winiarskich wytwarzanych z innych surowców niż winogrona, tradycyjnie produkowanych w Polsce z rodzimych płodów, czyli tzw. win owocowych oraz innych owocowych napojów winiarskich. 2. W ustawodawstwie polskim system znaków skarbowych akcyzy jest ściśle powiązany z przepisami regulującymi funkcjonowanie podatku akcyzowego. Najkrócej można to określić, stwierdzając, że znaki akcyzy są formą zabezpieczenia realizacji zobowiązania w podatku akcyzowym, powstałego w wyniku obrotu określonymi grupami wyrobów akcyzowych, mających szczególne znaczenie dla wpływów budżetowych. Jak z powyższego wynika, podstawową funkcją banderol jest funkcja podatkowa. Właśnie z uwagi na tę rolę znaków akcyzy system ich stosowania i kontroli jest dość skomplikowany. Obecnie planuje się uproszczenie tego systemu między innymi przez redukcję liczby serii znaków, z jednoczesnym zachowaniem ich podstawowej funkcji podatkowej i legalizacyjnej oraz stopnia bezpieczeństwa systemu. W związku z powyższym wprowadzenie proponowanej przez pana posła Macnera nowej serii benderol w celu wyróżnienia wyrobów winiarskich importowanych luzem i tylko rozlewanych w kraju, w sytuacji gdy zarówno podatnicy, jak i kontrolujący zwracają uwagę na praktyczne niedogodności związane z dużą liczbą rodzajów znaków, wydaje się niezasadne. Należy zauważyć, iż propozycja pana posła spowodowałaby czterokrotny wzrost liczby banderol winiarskich, w znaczący sposób komplikując system, bez wpływu na jego podstawową funkcję podatkową. 3. Zgodnie z art. 7 ust. 2 oraz w związku z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 grudnia 1993 r. o oznaczaniu wyrobów znakami skarbowymi akcyzy (DzU nr 127, poz. 584, ze zm.) podmioty dokonujące na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rozlewu w opakowania jednostkowe wyrobów, od których został uiszczony podatek akcyzowy, nanoszą na opakowania banderole legalizacyjne krajowe, które różnią się wzorem od banderol podatkowych. Natomiast w przypadku sprowadzenia do składu celnego importowanych wyrobów winiarskich luzem, od których nie został zapłacony podatek akcyzowy, a następnie rozlania tych wyrobów w opakowania jednostkowe znakiem akcyzy, który powinien być naniesiony na opakowanie, jest znak akcyzy podatkowy krajowy. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 2 grudnia 1993 r. o oznaczaniu wyrobów znakami skarbowymi akcyzy kwota wpłacona na nabycie banderol podatkowych składa się z zaliczki na podatek akcyzowy oraz z kwoty stanowiącej co najmniej 80% kosztu wytworzenia banderol. W przypadku wyrobów winiarskich tylko rozlewanych w kraju również kwoty wpłacane za banderole legalizacyjne traktowane są jak zaliczka na podatek akcyzowy. 4. Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (DzU nr 23, poz. 117, z późn. zm.) wprowadziła nowe przepisy prawa celnego wzorowane na przepisach obowiązujących w Unii Europejskiej. Na mocy upoważnienia ustawowego z art. 80 § 6 minister finansów w porozumieniu z ministrem gospodarki określa szczegółowe warunki i tryb postępowania przy upraszczaniu czynności niezbędnych do objęcia towarów procedurą celną, rodzaje procedur, w których stosuje się procedurę uproszczoną, rodzaje towarów, okresy rozliczeniowe oraz tryb składania zabezpieczenia przy stosowaniu procedury uproszczonej. Od 1998 r. rozporządzenie w sprawie procedur uproszczonych było kilkakrotnie zmieniane. Obecnie obowiązuje rozporządzenie z dnia 8 marca 2001 r. w sprawie procedur uproszczonych (DzU nr 19, poz. 229), które zawiera kolejne ułatwienia dotyczące stosowania procedur uproszczonych. Ułatwienia są wprowadzane sukcesywnie, w miarę nabierania doświadczenia w tych sprawach przez urzędy celne i podmioty gospodarcze oraz rozwoju systemu kontrolnego, gdyż poprzednio obowiązujące prawo celne nie przewidywało instytucji procedur uproszczonych. Rozważa się możliwość wprowadzenia kolejnych ułatwień również w zakresie rozszerzenia listy towarów, przy których będzie można stosować procedury uproszczone. Minister finansów w ramach nadzoru sprawowanego nad prezesem Głównego Urzędu Ceł zwraca szczególną uwagę na potrzebę ścisłej współpracy pomiędzy służbami celnymi i skarbowymi oraz innymi służbami, np. Policją i Strażą Graniczną. Współpraca taka realizowana jest na różnych szczeblach. Ostatnio prezes Rady Ministrów powołał międzyresortowy zespół, który ma się zająć koordynacją służb zwalczających przestępczość gospodarczą. Zespół ten tworzą: prezes GUC, generalny inspektor kontroli skarbowej, generalny inspektor celny, komendant główny Policji, komendant główny Straży Granicznej oraz po ukonstytuowaniu się główny inspektor informacji finansowej. W skali regionalnej zawierane są porozumienia pomiędzy izbami skarbowymi i urzędami celnymi w celu zwiększenia sprawności i skuteczności współpracy na określonym terenie. Ponadto przeprowadzane są wspólne kontrole w zakresie prawidłowości naliczania i egzekwowania należności celnych i podatkowych oraz w celu wykrywania wykroczeń skarbowych i przestępstw skarbowych związanych z obrotem towarowym z zagranicą. Z poważaniem Sekretarz stanu Jan Rudowski Warszawa dnia 31 maja 2001 r.
Źródło: