Odpowiedź na interpelację w sprawie zanieczyszczeń wód śródlądowych ściekami pochodzącymi z łodzi kabinowych
Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na pismo Pana Marszałka z dnia 1 czerwca 2006 r. znak: SPS-023-3031/06, przy którym przekazana została interpelacja posła Eugeniusza Grzeszczaka w sprawie zanieczyszczenia wód śródlądowych przez łodzie kabinowe niewyposażone w urządzenia sanitarne oraz ewentualnej zamiany art. 48 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (DzU z 2005 r. nr 239, poz. 2019 i nr 267, poz. 2255), uprzejmie przedstawiam następujące wyjaśnienia. Na wstępie, dla przybliżenia przedmiotowej problematyki, pragnę wyjaśnić Panu Marszałkowi, że w obszarze zagadnień związanych z ochroną wód aktem prawnym, który zasadniczo reguluje sprawę wyeliminowania źródeł zanieczyszczeń pochodzących ze statków, jest przywołana na wstępie ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. Jednocześnie pragnę zauważyć, że adresatem normy zawartej w art. 48 ust. 1 są jedynie te jednostki pływające żeglugi śródlądowej, których parametry techniczne pozwalają na wyposażenie w stałe lub przenośne urządzenia do magazynowania odpadów komunalnych i ścieków (nieczystości ciekłych o charakterze zbliżonym do ścieków bytowych) powstających podczas użytkowania ww. obiektów. W związku z tym uważam za całkowicie racjonalne to, że istniejący od 1 stycznia 2004 r. bezwzględny obowiązek zdawania nieczystości płynnych ze statków do urządzeń odbiorczych na lądzie nie obejmuje jednostek pływających używanych wyłącznie do celów sportowych i rekreacyjnych nieposiadających napędu mechanicznego o iloczynie długości i szerokości nieprzekraczającym 20 m2 lub napędzie o mocy do 20 kW. Zasadniczym aktem prawnym, który szczegółowo normuje warunki gromadzenia oraz przekazywanie nieczystości ciekłych na jednostkach pływających żeglugi śródlądowej, jest rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 21 maja 2003 r. w sprawie warunków gromadzenia, przechowywania i usuwania odpadów i ścieków ze statków żeglugi śródlądowej (DzU nr 104, poz. 973). Regulacje zawarte w ww. rozporządzeniu nakładają obowiązek przechowywania ww. nieczystości w specjalnie przeznaczonych pojemnikach i oddawania tych nieczystości do punktów przyjęć odpadów statkowych, w odstępach czasu uniemożliwiających przepełnienie tych zbiorników. Natomiast zupełnie odrębnie uregulowane są zagadnienia dotyczące statków na wodach śródlądowych używanych wyłącznie do uprawiania sportu i rekreacji. W obowiązującym stanie prawnym problematyka ta znajduje się w ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (DzU nr 4, poz. 43). Zgodnie z art. 19 ust. 2 cytowanej ustawy istnieje obowiązek prowadzenia rejestru tych obiektów przez właściwy polski związek sportowy. Natomiast z przepisu art. 20 ust. 4b wynika, że wydawany przez ww. związek dokument rejestracyjny potwierdza zdolność omawianych jednostek do żeglugi śródlądowej na podstawie przeglądów technicznych prowadzonych również przez ten związek. Stosownie do delegacji zawartej w art. 34a omawianej ustawy minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw transportu powinien określić, w drodze rozporządzenia, zakres oraz warunki przeprowadzania takich przeglądów dla statków używanych na wodach śródlądowych do uprawiania sportu i rekreacji. Jednakże do chwili obecnej przepisy takie nie zostały wydane. Z uwagi na to, że omawiane zagadnienia pozostają w kompetencji ministra właściwego do spraw sportu, nie czuję się upoważniony do zajmowania stanowiska oraz oceniania, jak praktycznie realizowane są takie przeglądy. W ocenie resortu środowiska omawiany system rejestracji powinien zapewnić kompleksowy nadzór nad właściwym stanem i koniecznym wyposażeniem jednostek użytkowanych na śródlądowych wodach powierzchniowych. W szczególności system taki powinien zapewniać kontrolę nad spełnianiem wymogów środowiskowych, głównie przez jednostki kabinowe, których parametry techniczne umożliwiają dłuższe przebywanie załogi (noclegi, przygotowywanie posiłków), co na ogół wiąże się z wyposażaniem tych jednostek w urządzenia kuchenne oraz sanitarne. Podobnie jak poseł Eugeniusz Grzeszczak dostrzegam zatem nie do końca rozwiązany problem ochrony akwenów przed zanieczyszczeniami mogącymi przedostawać się do środowiska wodnego podczas korzystania z wód przez niektóre jednostki pływające żeglugi śródlądowej. Jednakże analiza tego problemu, dokonana na gruncie omówionych powyżej uregulowań prawnych, w mojej ocenie wskazuje przede wszystkim na potrzebę ewentualnego uzupełnienia istniejącego już, na gruncie ustawy o żegludze śródlądowej, systemu prawnego określającego kwestie rejestracji oraz warunków przeprowadzania przeglądów technicznych jednostek kabinowych używanych na wodach śródlądowych do uprawiania sportu i rekreacji. Ponadto nadal widzę potrzebę wzmocnienia oraz uszczelnienia systemu odbioru płynnych nieczystości (ścieków) z tego typu obiektów kabinowych przez infrastrukturę portową żeglugi śródlądowej, w tym m.in. doprecyzowania systemu ewidencji zdawania tych ścieków do punktów zlewnych na lądzie. Pragnę wyjaśnić Panu Marszałkowi, że analizując ww. problematykę w kontekście interpelacji posła Tadeusza Tomaszewskiego, już w 2004 r. zasygnalizowałem powyższe kwestie właściwemu resortowi do spraw infrastruktury, do którego wówczas należały zagadnienia związane z transportem. Pragnę jednocześnie podkreślić, że Minister Transportu, do którego obecnie zwróciłem się z prośbą o przeanalizowanie powyższego problemu, wyraża pogląd, iż oczekiwane efekty ekologiczne nie zostaną osiągnięte jedynie przez nałożenie ustawowego obowiązku wyposażanie wszystkich jednostek pływających żeglugi śródlądowej w urządzenia sanitarne, a wprowadzenie takiego obowiązku może jedynie spowodować utrudnienia natury technicznej. Reasumując, uważam, iż problematyka poruszana w przekazanej mi przez Pana Marszałka interpelacji nie powinna być postrzegana jedynie poprzez pryzmat ewentualnej nowelizacji ustawy Prawo wodne, gdyż ustawa ta w sposób racjonalny normuje problem ochrony wód przed zanieczyszczeniami ze statków. Z poważaniem Minister Jan Szyszko Warszawa, dnia 10 lipca 2006 r.
Źródło: